Niestety choroby nie omijają naszych milusińskich :( Warto mieć więc ogólne rozeznanie w tych przykrych psich przypadłościach.

UKŁAD ODDECHOWY

OBJAWY CHORÓB UKŁADU ODDECHOWEGO:

- Wyciek z nosa i/lub kichanie: niezbyt obfita i przeźroczysta wydzielina jest czymś zupełnie normalnym, najczęściej spowodowana zmianami temperatury, wilgotności lub przejściowym podrażnieniem śluzówki. Jednak obfity wyciek z nosa; surowiczy bądź ropny (zielonkawy) jest objawem nienormalnym. Przyczyny mogą być różne, poczynając od chronicznego stanu zapalnego, poprzez pasożyty, choroby grzybicze (grzybica kropidlakowa), kończąc na tak poważnych schorzeniach jak nowotwór zatok:( Przy niewielkim krwawieniu przy katarze, bez braku miejscowego uszkodzenia, spodziewać się należy zaburzeń w krzepnięciu krwi lub schorzeń dróg oddechowych (leiszmanioza, riketsjoza) Postępowanie: Należy wykonać prześwietlenie zatok nosowych, aby rozpoznać rodzaj zmiany chorobowej.

-Duszność: duszność związana z wysoką temperaturą jest objawem schorzenia dróg oddechowych lub serca. Przy duszności często zauważalna jest siność błon śluzowych. Każda duszność jest groźnym objawem, który może świadczyć o obrzęku płuc, obecności płynu w jamie opłucnowej lub przepuklinie przeponowej (przesuniecie wnętrzności z jamy brzusznej do klatki piersiowej przez otwór w przeponie. Postępowanie: Duszność zawsze jest groźna, dlatego pod żadnym!!! Pozorem nie można jej lekceważyć- konieczna jest szybka wizyta u lekarza weterynarii.

-Kaszel: Istnieją różne rodzaje kaszlu. Kaszel często ma charakter napadowy, ale może być też suchy lub wilgotny. Ostry kaszel jest oznaką silnego infekcyjnego zapalenia oskrzeli, chroniczny trwa tygodniami a nawet miesiącami. U młodych psów małych ras (york, pudel) kaszel może wynikać z wady rozwojowej tchawicy a u starszego psa może mieć podłoże sercowe (niedomykalność zastawki dwudzielnej) lub płucne (chroniczne zapalenie oskrzeli). Postępowanie: można podawać psu pastylki i syropy przeciwkaszlowe stosowane u ludzi, wcześniej uzgadniając rodzaj i dawkę leku z lek. weterynarii.

CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO:

-Zapalenie oskrzeli: występuje w postaci ostrej (pochodzenia infekcyjnego bakteryjnego lub wirusowego; może tez być spowodowana czynnikami drażniącymi- dym, pył) i chronicznej (występuje głownie u starszych psów, głównym symptomem jest kaszel początkowo ostry, wilgotny powodujący wymioty, z czasem staje się suchy i bolesny).

-Odoskrzelowe zapalenie płuc: jest schorzeniem ciężkim, powoduje zmiany ropne oskrzeli i pobliskich pęcherzyków płucnych. Pies jest apatyczny, chudnie i gorączkuje. Kaszel jest krótki, słaby i bolesny. Mogą pojawić się poważne zaburzenia oddechowe.

-Zwężenie tchawicy: ataki kaszlu + mniej lub bardziej odczuwalne zaburzenia oddechowe. Na chorobę tą narażone są zwłaszcza psy ras karłowatych, również otyłość i nadpobudliwość nerwowa "ściąga" na psa tą przypadłość

- Płyn w opłucnej jest to choroba spowodowana nagromadzeniem płynów w opłucnej, przyczyny mogą być różnorakie: zapalenie opłucnej, uraz, choroba serca nerek lub wątroby. Podstawowym objawem jest duszność z widoczną pracą tłoczni brzusznej.

- Zapalenie opłucnej: Może być pochodzenia zapalnego, objawia się gorączką, apatią, brakiem apetytu, trudnościami w oddychaniu a czasem suchym i bolesnym kaszlem. Nie leczona prowadzi do śmierci wskutek niewydolności oddechowej lub krążeniowej (zapalenie mięśnia sercowego).

- Zapalenie tchawicy: Występuje często wraz z zapaleniem gardła i oskrzeli. Choroba może mieć przebieg ostry w przypadku podrażnienia miejscowego (dym, zimne powietrze, długie szczekanie) lub podostry w przypadku zakażenia wirusem (kaszel kenelowy, nosówka). Charakterystycznym objawem są ataki kaszlu powodujące wymioty.


UKŁAD POKARMOWY

OBJAWY CHORÓB UKŁADU POKARMOWEGO:

-Biegunka: jest ona najczęściej objawem zapalenia jelit. Należy przeprowadzić oględziny kału: może być płynny, nieuformowany z resztkami niestrawionego pokarmu lub przeciwnie- miękki, w formie stosu w otoczce śluzu. Objętość oddawanego kału a także częstotliwość wypróżniania może wzrosnąć. Należy obserwować czy nie ma w nim krwi: świeżej (żywa czerwień) lub przetrawionej (czarna). A także zaobserwować inne towarzyszące objawy- wymioty, ból brzucha, zmęczenie. Dzięki tym informacją lekarz weterynarii szybciej i trafniej zdiagnozuje chorobę. Postępowanie: U dorosłego psa zastosować 24 godzinną głodówkę a potem stopniowo podawać mu coraz większe ilości jedzenia. Gdy biegunka nie przejdzie po 48 godzinach należy niezwłocznie udać się do weterynarza. Biegunka u szczeniąt zawsze niesie duże ryzyko dlatego nie należy zwlekać ani chwili z wizytą u specjalisty. Wśród domowych sposobów warto wspomnieć o magicznej mocy ... paluszków słonych ;-) Nierzadko powodują one zanik biegunki.

- Nieprzyjemny zapach z pyska: Psy jako zwierzęta mięsożerne nie mogą się pochwalić pięknym zapachem z "ust", jednak są wypadki gdy zapach ten jest wyjątkowo nieprzyjemny. Dzieje się tak gdy u psa pojawia się kamień nazębny któremu czasem towarzyszy ropne zapalenie dziąseł. Przyczyną nieświeżego oddechu mogą być też choroby metaboliczne: mocznica, niewydolność nerek. Postępowanie: Należy sięgnąć po leki i antybiotyki przeciwzapalne o działaniu miejscowym a także usunąć kamień nazębny. Kamieniowi nazębnemu warto zapobiegać- myjąc psu regularnie zęby specjalnymi pastami lub aplikując do pyszczka specjalne płyny w areozolu przeciw kamieniowi. Dobrym sposobem są tzw. "sposoby domowe" tj. dając naszemu przyjacielowi ugotowane wołowe kości, suszone uszy :)

- Wymioty: Nie każde zwrócenie pokarmu przez psa musi być oznaką choroby, dzieje się tak na skutek np. zbyt szybkiego połknięcia jedzenia. Należy się jednak zainteresować wymiotami gdy są one częste i gwałtowne. Należy określić czy wymioty następują w określonej porze, czy związane są z posiłkiem, czy występuje w nich żółć, krew lub inne towarzyszące objawy (biegunka, zaparcia\, itp.). Wymioty mogą być objawem choroby pochodzenia trawiennego (żołądkowego lub jelitowego) lub pozatrawiennego (choroba nerek, wątroby, infekcja). Może się również zdarzyć ze pies próbuje bezskutecznie zwymiotować, męczy się- należy wówczas błyskawicznie skontaktować się z lekarzem weterynarii- jest to prawdopodobne, częsty u dużych psów, skręt żołądka który bardzo często powoduje śmierć. Postępowanie: U psów dorosłych należy zastosować 24 godzinną głodówkę, gdy to nie pomoże należy skontaktować się z lek, weterynarii. Wymioty u szczeniąt (regularne i gwałtowne) są sprawą poważniejszą i nie należy "odczekiwać".

CHOROBY UKŁADU POKARMOWEGO:

- Zatwardzenie: Charakteryzuje się suchym i twardym stolcem, o zaparciu natomiast mówimy gdy oddawaniu kału jest bolesne. Przyczyną jest źle dobrana dieta (zbyt dużo kości), uraz miednicy, przerost gruczołu krokowego lub przepuklina pachwinowa. Zaniedbanie leczenia doprowadza do nagromadzenia kału w jelicie grubym, a co za tym idzie do jego powiększenia, pozostaje wówczas jedno wyjście- interwencja chirurga. Można podać olej parafinowy i środki lekko przeczyszczające. Przy zatwardzeniu chronicznym należy zastosować odpowiednią dietę.

- Ciała obce: Nasi milusińscy często, z chęci poznania świata, połykają najdziwniejsze przedmioty: korki, zabawki, piłki, etc. Zwierze jest wówczas apatyczne, smutne, wymiotuj przy każdej próbie jedzenia lub nie wydala kału, przy gwałtownym bólu pies przyjmuje charakterystyczną pozycję- waruje unosząc jednocześnie tylną część ciała. W większości przypadków jedynym rozwiązaniem jest leczenie operacyjne.

- Nieżyt żołądka: mówimy o nim gdy wymioty występują tygodniami, pies wymiotuje treścią pokarmową, żółcią lub krwią. Może być łagodny, gdy pies zjadł zbyt łapczywie lub objadł się trawą w ogrodzie. Może też być spowodowany zatruciem nieświeżą żywnością. Gdy pies wymiotuje przy próbach jedzenia lub picia mamy tu do czynienia z nieżytem spowodowanym ciałem obcym. Często nieżyt jest sygnałem wrzodu, guza żołądka, ropomacicza, choroby nerek, wątroby lub nadnerczy. Leczy się objawy czyli wymioty podając leki przeciw wymiotne i osłaniające żołądek+ leczenie odpowiednie do przypadku.

- Zapalenie żołądka i jelit: objawami są wymioty, biegunka, gorączka, apatia. U szczeniąt pojawia się w wyniku infekcji wirusowej lub bakteryjnej. U psów dorosłych także w wyniku infekcji wirusowej która jest bardzo zaraźliwa. Należy poddać psa jednodniowej diecie płynnej, podać środki rozkurczowe i ochraniające przewód pokarmowy.

- Zapalenie dziąseł i jamy ustnej: często objawy są niewidoczne a nawet ich brak, jednak mogą utrudniać psu pobieranie pokarmu a nawet uniemożliwić je. Pies przy tym ślini się obficie. Przyczyny mogą być różne: kamień nazębny, próchnica lub mogą być częścią schorzenia takiego jak niewydolność nerek i mocznica.

- Niewydolność wątroby: polega na stopniowym lub gwałtownym zaburzeniu jej funkcjonowania. Objawia się osłabieniem, gorączką, dolegliwościami trawiennymi. Czasami pojawia się zółtaczka (zażółcenie skóry, spojówek, błon śluzowych jamy ustnej i przedsionka pochwy). W postaciach przewlekłych choroba rozwija się w ciagu tygodni lub miesiecy, objawy są odmienne: zwiększenie ilości przyjmowanych płynów i ilości wydalanego moczu, zaburzenia trawienne, żółtaczka, wodobrzusze (powiększenie brzucha). Postać ostra (pierwsza) wymaga kroplówki i środków rozkurczowych. Formę chroniczna leczyny objawowo; środki przeciwwymiotne, dieta.

- Niewydolność trzustki: Chory pies chudnie, jest wygłodzony, ma stale bigunkę, odchody są miekkie czesem nawet płynne o charakterystycznym jasnym zabarwieniu. Choroba ta dość czesto występuje u młodych owczarków niemieckich, cierpiących na zanik trzustki. Lecznie polega na podawaniu psu enzymów trzustkowych (Pankreatyna), najczesciej przez całe życie :(.

- Zapalenie trzustki: W postaci ostrej występuje silny ból brzucha, wymioty, biegunka, i gorączka- wszystkie objawy występuja nagle. Do choroby tej mają skłonnośi psy otyłe lub karmione dużą ilościa tłuszczu. W formach przewlekłych objawy są łagodne i przebiegają w postaci zaburzeń trawiennych. Schorzenie to jest bardzo poważne i wymaga natychmaistowego leczenia.

- Zaburzenia w połykaniu, zwracanie pokarmu: Zaburzenia w połykaniu mogą byc spowodowane: schorzeniami jamy ustnej, zapaleniem dziaseł, jęcyka, bólem złamanych lub zakażonych zebów, złamaniem szczeki, mogą być też następstwem zapalenia gardła lub przełyku. Jest to schorzenie poważne przy którym czesto nie można zastosować leczenia. Podaje się wówczas pokarm w postaci płynnej ( na stojąco i w małych ilościach).


UKŁAD MOCZOWY

OBJAWY CHORÓB UKŁADU MOCZOWEGO:

Każdy dbający o swego psa powinien obserwować jego mocz gdyz jest on wyznacznikiem zdrowia psa. Prawidłowy mocz psa jest jasnożółty, przeźroczysty o niebyt silnym zapachu. W przypadku infekcji mocz jest mętny a czasem nawet zabarwiony krwią. Należy wówczas zauważyć w którym momencie w moczu pojawia się krew ( na początki, w srodku czy na końcu). U samca krew pojawiajaca sie na poczatku moze być objawem schorzenia prostaty. Mocz ciemnopomarańczowy to objaw zółtaczki, a kolor fusów od kawy-piroplazmozy. W przypadku zapalneia pęcherza lub cewki moczowej, pies wydala zaledwie po kilka kropel moczu.

CHOROBY UKŁADU MOCZOWEGO:

- Kamica moczowa: kamienie mogą powstawać w pęcherzu, nerkach lub w cewce moczowej. Obecnosć kamieni powoduje powtarzajace się zpalenie pęcherza moczowego lub niemożność oddawania moczu. Kamienie mogą osiagać od kilku milimertów do kilku centymetrów średnicy. Leczenie polega na podawaniu odpowiednich leków bądź na interwencji chirurga.

- Zapalenie pęcherza moczowego: Pies oddaje mocz czesto, w niewielkich kropelkach, ma odcień różwy lub zawiera kropelki krwi. Pies traci apetyt i gorączkuje (nie zawsze!). Stosuje się antybiotyki które zazwyczaj zatrzymują rozwój choroby.

- Nietrzymanie moczu: choroba polega na bardzo czestym oddawaniu moczu po kilka kropel, lub na wydalaniu go w sposób niekontrolowany. Trzeba zwrócić uwagę czy pies jest jeszcze zdolny do wydawania moczu. Schorzenie może występować okresowo po dokonanym zabiegu sterylizacji u suk lub kastracji u psów. Chorobę leczy się farmakologicznie lub operacyjnie zaleznie od stanu psa.

- Niewydolność nerek: W postaci ostrej występuje skąpomocz: pies prawie nie oddaje moczu, nie je. Jest to bardzo poważna choroba wymagajaca natychmiastowego działania lekarza weterynarii. Chroniczna niewydolność nerek występuje czesto u psów starych. Jest chorobą poważną gdyż czyni niedowracalne uszkodzenie nerek. Początkowo pies bardzo duzo pije i wydala więcej moczu. Ma nieprzyjemny zapach z pyszczka (zapach moczu), czasami wymiotuje, ma biegunkę lub zatwardzenie. Choroba rozwiaj się skokowo a pies moze pozostawać w dobrej formie całymi miesiącami a nawet latami. Obajwy zaostrzają sie mniej lub bardziej gwałtownie- pies przestaje jesć, chudnie i odwadnia się, po czym zapada w stan śpiączki i umiera ;-((( Leczenie ogranicza się do stosowania odpowiedniej diety- ograniczenie podawania mięsa, ryb i przetworów mlecznych które zwiększaja ilość mocznika we krwi.


UKŁAD NERWOWY

OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAMI UKŁADU NERWOWEGO Jeśli pies zazwyczaj zachowuje sie spokojnie a nagle denerwuje się, wierci się bez przyczyny moze to świadczyć o zwykłym niepokoju. Ale gdy pies staje sie agresywny, nie rozpoznaje swojego pana, uderza sie o przedmioty lub siedzi spokojnie z głową zwróconą do ściany może być to objawem nowotworu uciskającego mózg, obrzęku mózgu lub wylewem w obrębie czaszki. Mogą sie wówczas pojawić onwulsje, które są też objawem epilepsji, zatrucia, obnizenia poziomu glukozy we krwi lub zapalenia mózgu.

CHOROBY UKŁADU NERWOWEGO:

- Zapalenie mógu i rdzenia: Przyczyny tej bardzo ciężkiej choroby to najczęściej wirus nosówki albo wścieklizny, rzadziej bakterie gruźlicy lub pasozyty (toksoplazmoza). Symptomy są rózne: nerwowe (otępienie, konwulsje, paraliż i śpiączka) i ogólne w zależności od pierwotej przyczyny (np. nieżyt jelit w przypadku nosówki). Niestety nie istnieje metoda leczenia tej choroby:-(( mozna podawać kroplówke aby polepszyć stan zwierzecia, najczęściej jednak choroba kończy się śmiercią ;-((

- Padaczka: to wrodzona choroba nerwowa która występuje u młodych, dorsołych 3-4 letnich psów, najcześciej u pudli, jamników, cocker spanieli i owczarków niemieckich. Istnieje wiele postaci epilepsji. Najcięższa objawia sie utratą przytomności i drgawkami. Podczas ataku choroby oies ślini się i oddaje bezwiecznie kał i mocz. Atak trwa kilka minut po czym pies podnosi się i wraca do normanego zachowania, W przypadku epilepsji łagodnej występuje jedynie drżenie tylnej cześci ciała, drgawki i rozszerzenie źrenic. W czasie konwulsji nalezy połozyc psa w zacienionym miejscu, w absolutnej ciszy aż do końca ataku. Po ataku nalezy zgłosć się do weterynarza. Przy czestych atakch stosuje sie leki uspakajające.

- Zapalenie opon mózgowych - objawy analogiczne do tych przy zapaleniu mózgu i rdzenia kręgowego.

- Paraliż czyli "zniesienie funkcji ruchowych czy też czucia pewnej grupy mięsni”. Natomiast gdy zdolność mięśni do reagowania ulega jedynie osłabieniu, to mówimy o niedowładzie. Paraliż może być skutkiem urazu, ucisku (np. guza nowotworowego) lub też schorzenia nerwów. O przyczynie centralnej mówi się wówczas gdy schorzenie dotyczy mózgu lub rdzenia kręgowego; o przyczynie miejscowej natomiast, gdy choroba dotyczy nerwów. Porażenie połowiczne (hemiplegia) dotyczy tylko jednej połowy ciała, paraplegia to porażenie tylnych kończyn, natomiast porazenie wszystkich czterech kończyn to tetraparezja. W przypadku porazenia centralnego niektóre organy wewnętrzne, takie jak pęcherz moczowy czy jelita, mogą być dotknięte chorobą. Jamniki są szczególnie podatne na wypadnięcie jądra miażdżystego dysku międzykregowego, a w kosekfencji na paraliż L Choroba występuje często u jamników powyzej 4 roku życia i postępuje gwałtownie. Jeśli zwierze jest w stanie poruszać przednimi łapkami, można spróbować leczyć je podając środki przeciwzapalne. Gdy jednak jest sparalizowane całkowicie, należy poddać je operacji, która poprawi wadliwe ustawienie dysku powodujące ucisk rdzenia kręgowego.


NARZĄDY RUCHU

OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAMI NARZĄDÓW RUCHU;

-kulawizna: Utykanie może być przyczyną silnego bólu (złamanie, zwichnięcie), sztywności stawu (w następstwie dawnego złamania) lub choroby stawów. Należy delikatnie obmacać chora łapę aby zlokalizować ból lub ciepłe miejsce w okolicy stawu. Należy również sprawdzić opuszki, czy nie ma ewentualnego skalecznia cierniem lub ostrą trawą. Niektóre małe psy zginają co jakiś czas tylną łapę co może być efektem zwichnięcia rzepki. Gdy pies kuleje na zmianę na rózne łapy może to być objaw zwyrodnienia wielostawowego. U starych psów zapalenie stawów (artroza) powoduje powłóczenie zadem. Kulawizna może też być wynikiem zaburzeń w obrębie układu nerwowego.

-załamanie: W przypadku złamania dotkliwy ból całkowicie uniemożliwia poruszanie chorą łapą. Można zauważyć nieprawidłową ruchomość złamanego odcinak oraz usłyszeć ocieranie się złamanych kości. Należy unikać jakichkolwiek ruchów chorą kończyną, unieruchomić ją i udać się do lekarza weterynarii.

CHOROBY NARZĄDÓW RUCHU:

-zapalenie stawów: zapalenie może być pochodzenia zakaźnego, jest wówczas następstwem zakazenia septycznego (dotyczy wielu stawów), urazu, rozprzestrzeniania się zakazenia z sąsiadującej kości lub tkanki (chory jeden staw). Częste są zapalenia stawów na tle immunologicznym: jest to gościec stawowy. Leczenie opiera się na antybiotykach lub lekach przeciw zapalnych.

-artroza (zwyrodnienie stawów)- schorzenie to nie ma charakteru zakaźnego, jest bolesne i prowadzi do zniekształceń stawów. Występuje u psów starszych ale spotyka się je także u młodych psów o słabszych i delikatniejszych stawach wskutek otyłości, dysplazji (częsta u labradorów, owczarków niemieckich), skręceń, zastania się złamań, czestych nadmiernych wysiłków (psy myśliwskie, zaprzęgowe). Pies dotknięty tym schorzeniem porusza się sztywno i reaguje bólem na zimno. Po „rozchodzeniu” się kulawizna się zmniejsza. Leczenie polega na przestrzeganiu okresów codziennego wypoczynku, wykluczeniu wszelkich gwałtownych ćwiczeń, odchudzeniu psa jeśli jest otyły i podawaniu leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Niekiedy konieczna jest interwencja chirurga.

- Skręcenie- jest dolegliwością stawu powstałą na wskutek wykonania nienaturalnego ruchu. Istnieją 3 stopnie skręcenia: lekkie, średnie- gdy ruch spowodował wydłużenie więzadła, i ciężkie z zerwaniem wiezadła. Skręcenia kolana spotyka się często u psów otyłych, u ras o słabo rozwiniętej muskulaturze (pudel, szpic) lub u psów o gwałtownym temperamencie (bokser, psy myśliwskie), Zwierzę zaczyna gwałtownie kuleć po wykonaniu niewłaściwego ruchu, trzyma łapę w powietrzu. W przypadku skręcenia lekkiego lub średniego należy założyć bandaż i podać leki przeciwzapalne. W przypadku zerwanego więzadła niezbędna jest interwencja chirurgiczna .

- zwichnięcie: jest to naruszenie stabilności stawu. Zwichnięcia często dotyczą stawu biodrowego, stępu, nadgarstka, łokcia, kolana (zwichnięcia rzepki). To ostatnie występuje często u ras niedużych, ruchliwych (york, terier, pudel, sznaucer mini.) i może być wrodzone. Charakteryzuje się okresową kulawizną- pies podkurcza tylną kończynę i podskakuje na trzech pozostałych łapach. Rzepka powraca na miejsce w zalezności od stopnia uskzodzenia. Jeżeli jest ono silne konieczna jest operacja, Kości nastawia się za pomocą gwoździ, płytek, śrub, lub zewnętrznych srodków mocujących.

- złamanie: jest to przerwanie ciagłosci kości. Może dotyczyć kończyny, żuchwy, miednicy, kręgu. Najczęściej jest skutkiem gwałtownego urazu, przewaznie wypadku drogowego. Szczenięta dotknięte osteoporozą mogą łatwo łamać kończyny, ponieważ ich kości są słabo zmineralizowane, a zatem kruche. Mówi się wtedy o złamaniu typu „zielonej gałązki”. Gdy nastąpiło złamanie kończyny widoczna jest kulawizna. W przypadku złamania miednicy lub kręgosłupa zwierze może być sparaliżowane i bardzo cierpieć. Podstawowe leczenie złamań polega na unieruchomieniu uszkodzenia bądź za pomocą gipsu, bądź chirurgicznie- zależnie od typu i umiejscowienia złamania.


UKŁAD ROZRODCZY

OBJAWY ZWIAZANE Z CHOROBAMI UKŁADU ROZRODCZEGO:

U SUKI: Wydzielin a z narządów rodnych suki oprócz krwawienia podczas cieczki, zawsze świadczy o nieprawidłowościach. A zatem pojawienie się , zwykle 2 miesiące po okresie rui, ropnego wycieku ze sromu, który suka bez przerwy wylizuje, może być objawem ropomacicza. Zwiazane mogą być z tym inne objawy: osłabienie, silne pragnienie i duza ilość wydalanego moczu. Należy szczególnie czuwać nad sukami którym w ostatnim czasie podawano środki antykoncepcyjne lub gdy farmakologicznie przerywano ciąże. Krwawe upławy poza okresem cieczki mogą również świadczyć o nowotworze jajników, macicy lub pochwy. Wszystkie wymienione objawy wymagają konsultacji z lekarzem weterynarii.

U PSA: U psów pojawia się niekiedy niewielka ilosć mętnej, podobnej do ropy wydzieliny z worka napletkowego. Należy zastosować wówczas lek przeciwzapalny o działaniu miejscowym. Należy obserwować wielkość i kształt jąder zwłaszcza u starszych psów. Jeśli zaczynają się powiększać konieczna jest wizyta u weterynarza.

CHOROBY UKŁADU ROZRODCZEGO;

U SUKI:

-brak cieczki: Cieczka pojawia się zależnie od cyklu, co 6-8 miesięcy, ale może czasem nie wystąpić. Jest to skutek zaburzeń cyklu lub skutek utraty zdolności do rozrodu. Bardzo często przyczyną jest torbiel jajnika, lub zaburzenia w funkcjonowaniu gruczołów płciowych. Zamiast okazywać zadowolenie z takiego stanu rzeczy należy wręcz przeciwnie, dążyć do przywrócenia normalnego cyklu, gdyż taki stan może doprowadzić do późniejszych zaburzeń (zapalenie macicy ,ropomacicze).

-ciąża rzekoma lub laktacja przy ciąży rzekomej; jest to stan który obserwuje się u suki w okresie mniej więcej 2 miesiace po wystąpieniu cieczki, Mimo ze nie nosi w sobie płodu, suka zachowuje się w sposób charakterystyczny dla okresu poprzedzającego poród i początki karmienia. Jest nerwowa i traktuje jak dzieci różne przedmioty (zabawki, buty). Jej sutki są obrzmiałe i przy naciśnieciu wydzielają mleko. Leczenie zmierza do zatrzymania laktacji. Należy szybko zastosować dietę. Trzeba również zabrać przedmioty będące obiektem zabiegów macierzyńskich suki. Czasami stosuje się leczenie przeciwlękowe. Wbrew temu co się sądzi, laktacja towarzysząca ciazy rzekomej nie przyczynia się do powstania nowotworu sutka.

-zapalenie macicy: zapalenie to jest pochodzenia infekcyjnego. Ostre zapalenie macicy rozwija się najczęściej po porodzie (od jednego do pięciu dni później) może być spowodowane obecnością martwego płodu w jamie macicy lub wystąpić po krwotoku macicznym. Przewlekłe zapalenie macicy jest stadium rozwojowym ropomacicza, kiedy szyjka macicy jest otwarta. Objawy to gorączka, wyczerpanie, brak łaknienia, ból brzucha. Najlepsze efekty daje usuniecie jajników i macicy tj. całkowita sterylizacja.

-polipy pochwy: są to narośla różnej wielkości, które najłatwiej zaobserwować, kiedy wystają ze szpary sromowej. Wycięcie chirurgiczne eliminuje te niegroźne włókniaki.

-ropomacicze: jest to choroba spowodowana obecnoscią ropy w macicy, jest związana z cyklem płciowym, i pojawia się najczęściej w dwa miesiące po cieczce. Objawy kliniczne są różnorakie. Zapadają na nią zwierzeta w wieku średnim i zaawansowanym (6-7 lat i więcej). Główne objawy to: wyczerpanie, wzrost pragnienia i zwiększone oddawanie moczu, wyciek z pochwy, jeśli szyjka jest otwarta (cuchnąca żółta ropa, lub też zielonkawa i brązowa). Gdy nie obserwuje się wycieku, mogą okazać się konieczne badania w celu potwierdzenia diagnozy: prześwietlenie brzucha i analiza krwi. Stosowanie lekarstw w tym przypadku często jest niewystarczające. Bardziej korzystna jest sterylizacja. Ropomacicze jest ciężką przypadłością, które szybko może ulec powikłaniu : niewydolność nerek i wątroby- wymaga wiec natychmiastowego leczenia.

-nowotwór gruczołu mlecznego: bardzo często spotykane u suki, nowotwory gruczołu mlecznego mogą być złośliwe (rak) lub łagodne. Lokalnie mogą występować w większej ilości, rosną szybko, gdy jest to rak, trudno je wyodrębnić od podłoża. Nowotwory złośliwe mnożą się w mniej lub bardziej szybkim tempie; zdjęcie klatki piersiowej wykazuje czasem przeżuty w płucach. Rokowanie jest niepomyślne a operacja często okazuje się bezcelowa z wyjątkiem sytuacji gdy nowotwory te są owrzodziałe i stwarzają problemy natury higienicznej (ciągłe sączenie się - wylizywanie ich przez sukę nie jest wskazane). Jest zatem bardzo istotne aby badać sutki suki co najmniej raz w roku osobiście lub poprosić osobę kompetentną. Dobrym sposobem leczenia w przypadku nowotworów gruczołu mlecznego jest usuniecie chirurgiczne, które powinno być możliwie obszerne. Mogą okazać się niezbędne 2 interwencje, przeprowadzone w odstępie półtora lub dwóch miesięcy. Jedynie analiza histologiczna nowotworu pozwala na określenie jego natury. W przypadku nowotworu złośliwego operacja przynosi poprawę, lecz nie zawsze prowadzi do wyleczenia, ponieważ nigdy nie ma pewności ze zostały usunięte wszystkie komórki złośliwe L W przypadku niektórych nowotworów złośliwych gruczołu mlecznego można być zmuszonym do usunięcia wszystkich pakietów gruczołu mlecznego wraz z ich węzłami chłonnymi, niekiedy można wziąć tez pod uwagę chemioterapię i radioterpaię.

-zapalenie pochwy: choroba objawia się wyciekiem z pochwy. Tworzy go płyn wysiękowy przeźroczysty lub ropny. Przyczyną jest najczęściej zapalenie lub zakażenie błony śluzowej, spowodowane czasami przez krycie. Zapalenie pochwy leczy się antybiotykami stosowanymi ogólnie oraz miejscowym przemywaniem środkiem antyseptycznym.

U PSA:

-choroby prostaty: choroby prostaty są często spotykane u psów i pojawiają się przeważnie w wieku powyżej 5 lat. Wszystkie charakteryzuje zwiększenie wielkości narządu, Najczęściej spotykany jest przerost gruczołu krokowego. Objawy to: zaparcia (nagromadzenie kału w okrężnicy), trudności w poruszaniu się, ogólne pogorszenie się stanu zdrowia. Objawy ze strony układu moczowego są wtórne, wyrażają się trudnością w oddawaniu moczu, obecnością krwi w moczu lub nietrzymaniem moczu. Leczenie polega na podawaniu leków hormonalnych w celu zmniejszenia rozmiarów gruczołu krokowego i antybiotyków dla zwalczenia infekcji wtórnej. Zapalenia gruczołu krokowego są ostre i bolesne. Obserwuje się często mniej lub bardziej rozległe ropnie wewnątrz tkanki gruczołu krokowego, mogące powodować gorączkę. Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwinfekcyjnych, w przypadku znacznego ropnia na zabiegu chirurgicznym. Nowotwory złośliwe gruczołu krokowego są groźne i dają szybko przeżuty. Konieczna jest wówczas operacja.

-nowotwory jąder: jądra u psa w podeszłym wieku mogą zostać dotknięte procesem nowotworowym. Przeważnie tylko jedno jądro jest chore. Jego rozmiary ulegają wówczas powiększeniu i powinno być jak najszybciej usunięte ze względu na możliwość późniejszych przeżutów. Wskazana jest kastracja psa. Psy dotknięte wnętrostwem tzn. takie u których jądra nie zstąpiły, są predysponowane do rozwoju nowotworu. Często jedno jadro jest we właściwym miejscu, drugi pozostało w jamie brzusznej lub też w kanale pachwinowym. To ostatnie często bywa dotknięte nowotworem. Zaleca się wówczas chirurgiczne usunięcie niezstąpionego jądra przed osiągnięciem wieku 5 lat. Jest to wada dziedziczna i nie wskazane jest, aby taki pies był reproduktorem.


SKÓRA

OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAMI SKÓRY:

-ropień: w wyniku walki, pogryzienia i podrapania przez innego psa czy kota, u psa może pojawić się po kilku dniach ropień. Okolica uszkodzenia skóry jest obrzmiała, później ropień pęka i wylewa się z niego ropa. Trzeba oczyścić ropień i zdezynfekować. Jeśli pies jest osłabiony i ma gorączkę, należy zastosować antybiotyki.

-krosty: czasami można dostrzec niewielkie krosty a nawet czyraki na skórze. Jest to ropne zapalenie skóry- infekcja bakteryjna. Ropne zapalenie skóry musi być leczone środkami antyseptycznymi i antybiotykami.

-świąd: w przypadku swędzenia należy zbadać skórę i sierść i sprawdzić czy nie ma pcheł. Czasami widać jedynie ich odchody w formie małych, czarnych punkcików rozsianych po sierści, przede wszystkim na grzbiecie i zadzie. Zebrane na kartkę i zmoczone barwią się na czerwono. Niektóre psy np. owczarki niemieckie są w szczególny sposób uczulone na ugryzienia pcheł. Po kilku godzinach na zadzie powyżej ogona może pojawić się sącząca plama egzemy.

-świąd odbytu: kiedy pies wygryza się w okolicach odbytu lub trze zadem po ziemi (saneczkuje) jest to dla nas sygnał, że odczuwa swędzenie. Może to świadczyć o obecności pasożytów w jelitach (robaków) lub o zaczopowaniu gruczołów okołoodbytowych. Gruczoły muszą być wyczyszczone przez lekarza wet. Który uciśnie brzegi odbytu. Jeśli zauważymy świąd zbyt późno, może się zdarzyć że dojdzie do powstania ropnia lub przetoki. Należy miejsce to zdezynfekować, podać antybiotyki, a czasem nawet wykonać zabieg chirurgiczny.

-wypadanie sierści: miejscowa utrata sierści może być konsekwencją silnego drapania spowodowanego świądem. Jeśli pies się nie drapie a pojawiają się plackowate wyłysienia, podejrzewamy grzybicę (miejsca z których wypada włos są okrągłe, o średnicy ok. kilku cm) lub schorzenia hormonalne (niedoczynność tarczycy, niedoczynność kory nadnerczy, brak równowagi hormonów płciowych), sierść wtedy wypada symetrycznie na większych powierzchniach ciała. Wyłysienia mogą być także objawem pasożytniczych zmian skóry np. nużycy. Stosujemy środki przeciwgrzybiczne doustnie lub miejscowo. W uogólnionej grzybicy należy kapać psa w roztworze środka przeciwgrzybicznego.

CHOROBY PASOŻYTNICZE SKÓRY:

-nużyca: jest chorobą pasożytniczą, przebiegającą z objawami zapalenia skóry, wywołaną przez mikroskopijne roztocza Demodex canis. Szczególnie podatną na nią są młode psy, Są dwie postacie nużycy: forma sucha występuje w postaci umiejscowionej-okrągłych, ograniczonych łysinek na pysku, szczególnie wokół oczu lub uogólnionej, z bezwłosymi powierzchniami rozsianymi na całym ciele. Skóra jest tłusta, pojawia się łojotok o nieprzyjemnym zapachu. Leczenie miejscowe: polega na stosowaniu środka przeciwko pasożytom w kąpieli co 14 dni przez 2 miesiace.

-świerzb: choroba zaraźliwa dla człowieka. Występują 2 typy: świerzb uszny umiejscowiony w przewodzie słuchowym i świerzb drżący- chorobę wywołują małe roztocza, które atakują psią skórę. Pies drapie się a skóra staje się zgrubiała, tłusta, pokryta strupami lub krostami. Szybko się rozprzestrzenia i prowadzi do rozległych wyłysień. Chorego psa należy odizolować gdyż świerzb jest bardzo zaraźliwy. Gdy schorzenie jest zaawansowane można psa wyleczyć kąpiąc go w roztworze środka przeciwpasożytniczego. Jeśli dołączyła się infekcja bakteryjna konieczne jest podawanie antybiotyków.

-wszy: są to pasożyty bytujące w okrywie włosowej, drażnią i powodują zapalenie skóry połączone z silnym świądem i często z łuszczeniem się naskórka. Można zaobserwować gnidy (jajeczka) u przyklejone do nasady włosów. Leczenie polega na potraktowaniu miejsc dotkniętych wszawicą środkiem przeciwpasożytniczym oraz na uniemożliwieniu psu drapania się.

-pchły: to pasożyty czasowe które nie przebywają na psie stale. Rozmnażają się w środowisku zewnętrznym, składając jaja z larwami w środku np. w szparach podłogi, w legowisku. W przypadku zaatakowania psa przez pchły należy się zająć nie tylko samym psem ale także jego otoczeniem. Pchły powodują swędzenie i mogą powodować miejscowe uczulenie (alergenem jest jad pchli). Pies gwałtownie drapie się i gryzie co powoduje bardzo szybkie pojawienie się sączących się , plackowatych zmian na skórze. Niektóre rasy, np. Ow. Niemiecki są szczególnie podatne. W przypadku uczulenia należy zastosować środki przeciw świądowe.

-grzybica skóry: chodzi tu o zakażenie skóry, włosów i pazurów dermatofitami. Charakterystyczne dla grzybów są łysiny rozlane po całym ciele psa lub, co się zdarza częściej, łysiny ograniczone, okrągłe o średnicy kilku cm, pokryte szarymi nalotami. Występuje też postać wysiękowa, głównie w okolicach głowy. W większości przypadków grzybica nie powoduje swędzenia, ale jest bardzo zaraźliwa, także dla człowieka. Stosuje się leczenie miejscowe oparte na środkach przeciwgrzybicznych (maści, mleczka). Gdy zakażenie jest rozległe stosuje się kąpiele i specjalne środki.

-kleszcze: należą do rodziny roztoczy. Są to pasożyty okresowe, które żywią się krwią psa poczym odpadają. Kleszcze bywają niebezpieczne ponieważ są nosicielami niektórych niebezpiecznych chorób (piroplazmoza, riketsjoza) Niebezpieczeństwo zakażenia największe jest na wiosnę i w jesieni, zwłaszcza podczas spacerów w lasach i na łąkach. Kleszcze tkwiącego w skórze należy jak najszybciej wyciągnąć (pęsetą lub specjalnym urządzeniem)- chwytamy kleszcza przy samej skórze i wykręcamy ruchem odwrotnym do wskazówek zegara.

CHOROBY NIEPASOŻYTNICZE SKÓRY:

-łysienie, wypadanie sierści: wypadanie sierści jest normalnym procesem fizjologicznym psa, który wymienia swoje owłosienie dostosowując się do zmian pór roku. W niektórych przypadkach, zwiększa się ono i pojawiają się łysiny. Łysienie (nie spowodowane przez świąd !!!) może być dziedziczne, szczególnie u dobermana błękitnego, setera i chow-chowa. Łysienie nabyte może być skutkiem urazu mechanicznego, stresu, zaburzeń w funkcjonowaniu gruczołów wydzielania wewn. Łysienie jest wówczas symetryczne i obejmuje znaczne powierzchnie ciała. Może być wywołane przez nadczynność tarczycy, nadnerczy, lub też przez zaburzenia w funkcjonowaniu jajników i jąder. Leczenie polega przede wszystkim na skorygowaniu zaburzeń hormonalnych. Niektóre lekarstwa, witaminy (A, E ,B12) oraz nienasycone kwasy tluszczowe i niektóre aminokwasy pobudzają i przyśpieszają odrastanie sierści J

-ropne zapalenie skóry: jest spowodowane bakteryjnym zakażeniem skóry. Choroba może opanować całe ciało lub ulokować się np. w kącikach warg (cocker, seter), w fałdach pyska u ras u spłaszczonym pysku (pekińczyk, buldog, mops).